Lekker knus in de zetel, dichtbij de warme kachel, pijnig ik mijn hersenen op zoek naar wat het topmoment was van de afgelopen week. Mijn eerste week hier in Portugal.
Was het de overweldigende geur van zeezout, Cistus en Eucalyptus op de tarmac in Faro die mijn neus binnenwaaide?
Was het dat kleine vreugdesprongetje bij het zien van de pompelmoesboom in de tuin? Versgeperst pompelmoessap als ontbijt anyone?
Of was het die wandeling op de kliffen tussen Punto de Piedade en Praia da Luz met Blauwe rotslijster en Slechtvalk? Of die nectardrinkende Blauwe eksters? Uit aloë vera-bloemen dan nog. Vlakbij.
Was het misschien eerder een van de extatische ervaringen bij het bijten in een heerlijke Pastel de Nata?
Het lachen, gieren en brullen toen Hannah in een bord cake ging zitten misschien?
Of was het die Kwartel die ik opstootte, de ijzige cinemazaal met slechts 3 bezoekers, de biddende Grijze wouw onderweg naar de cinema, mijn vreugde toen ik ontdekte dat die 'biddende' vogel in de verte geen Torenvalk was,... ?
Of gaan we de culinaire toer op met herinneringen aan die heerlijke visstamppot van gisterenmiddag, die citroencake van vorige week donderdag, de batatas bravas van vanavond, de kipschotel van eerder deze week, de smakelijke veggieschotels van euh...
Potverdorie zeg. Smaken, herinneringen, talen, namen, wensen, werkopdrachten, skypegesprekken,... Het loopt allemaal als een grote, vieze brij door elkaar heen. In en uit mijn hoofd. Vermoeiend is het wel. Anders ook. Vernieuwend. En eerlijk gezegd ook wel een beetje leuk.
Oh ja, en dat topmoment van de week? Tja, mag ik ze allemaal nemen? Gewoon. Omdat het kan?
Dankjewel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten